از شك دو و چهار ، و دو و سه و چهار ، مستحب ( 1 ) است . [ 29 ] - و اما هر يك از اين شكها ، اول فكر كن به قسم مذكور ، اگر علم يا مظنّه‌ات به جائى - يعنى به طرفى - نرفت ، آن وقت به قسم مذكور عمل كن ، و الّا به علم يا مظنّه ( 2 ) عمل كن . [ 30 ] - اما نماز احتياط چه نشسته و چه ايستاده ، بىاذان و اقامه ، نيّت كن ، و تكبير بگو ، و حمد تنها بخوان آهسته ( بخوان - خ ل ) ؛ و قنوت ندارد ، و باقى ديگر آن را مثل نماز تمام كن . [ 31 ] - اما سهويات نماز بر دو قسم است : يا چيزى از نماز كم مىشود ، يا زياد مىشود - و بعد كه به خاطرت مىآيد - اگر ركن باشد ، و داخل در ركن ديگرى

--> 1 - ( امد ) اعاده خوب ، بلكه افضل است ، ولى بالخصوص حكم به استحباب مشكل است ، زيرا استفادهء اين حكم بر اساس بعضى از ملازمات و لوازم احكام است ، گرچه بالخصوص دليل خاصّ بر اين استحباب نداريم ، ولى ظاهرا از باب آنكه صور ديگر تفريع بر صور منصوصه است ، در متن حكم به اعاده شده است . 2 - ( ظم ) حكم مظنّه گذشت . ( محمد كاظم الخراسانى )